ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Α. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ - ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Β. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Γ.ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ

Δ. ΣΚΟΠΟΣ - ΠΟΡΟΙ

Ε. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ

Ι. ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΙΙ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΙΙΙ. ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

ΣΤ. ΚΙΝΗΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ

Ζ. ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΕΡΓΟ

Η. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το θρησκευτικό κίνημα των Ευαγγελικών εμφανίστηκε στην Ελλάδα στις αρχές του 19ου αιώνα. Η Εκκλησία-τους ανήκει στο κλίμα των Μεταρυθμιστικών εκκλησιών ακολουθώντας ένα μετριοπαθή καλβινισμό. Είναι μέλος του Πανελλήνιου Ευαγγελικού Συνδέσμου Μεταρυθμιστικών Εκκλησιών και του Μεταρυθμιστικού Οικουμενικού Συμβουλίου. Επίσης αποτελεί τη μόνη προτεσταντική εκκλησία που συμμετέχει στο οικουμενικό κίνημα παρόλες τις ισχυρές συντηρητικές τάσεις που επικρατούν στους κόλπους-της. Χαρακτηριστικό της θρησκευτικής αυτής κοινότητας από τα πρώτα βήματα δημιουργίας-της ήταν οι αντιδράσεις και διώξεις των μελών-της από την Ορθόδοξη Εκκλησία, λόγω της διδασκαλίας-της. Σήμερα, υπάρχουν περίπου σαράντα εκκλησίες στην Ελλάδα που ανήκουν στη Γενική Σύνοδο της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας. Επίσης, υπάρχουν τρεις εκκλησίες στις Η.Π.Α. και μια στη Γερμανία που υπάγονται στους Ελληνες Ευαγγελικούς. Η μεγαλύτερη κοινότητα είναι αυτή της Κατερίνης με περίπου 1,500 μέλη..

Επίσης, στην Ελλάδα, ο ευρύτερος προτεσταντικός χώρος, που αναφέρεται και ως Ελληνική Ευαγγελική Κοινότητα, περιλαμβάνει τις ακόλουθες επτά Εκκλησίες:

1. Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία

2. Κοινωνία των Ελεύθερων Ευαγγελικών Εκκλησιών

3. Αδελφότητα των Εκκλησιών της Πεντηκοστής

4. Ελεύθερες Αποστολικές Εκκλησίες της Πεντηκοστής

5. Βαπτιστική Εκκλησία

6. Μεθοδιστική Εκκλησία

7. Βιβλική Αποστολική Εκκλησία

Οι διαφορές μεταξύ των επτά Εκκλησιών αφορούν τον τύπο οργάνωσης και λειτουργίας της εκκλησιαστικής τάξης και όχι την ομολογία πίστης. Τα μέλη της ευρύτερης Ελληνικής Ευαγγελικής Κοινότητας υπολογίζεται ότι φτάνουν το 0,15% του Ελληνικού πληθυσμού (γύρω στις 15.000 άτομα).

Σημαντικό μέσο επικοινωνίας με τους πιστούς αποτελεί ο τηλεοπτικός σταθμός “Κανάλι 62”, τμήμα του παγκόσμιου Ευαγγελικού τηλεοπτικού δικτύου -με έδρα τις ΗΠΑ - “Trinity Network”.

Α. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΧΩΡΟ

Η Θρησκευτική Μεταρρύθμιση το 16ο αι. από το Λούθηρο αποτελεί γεγονός ύψιστης σημασίας στην ιστορία της πνευματικής εξέλιξης της Ευρώπης. Βάση και πυρήνα της υπήρξε αφενός η διδασκαλία των Παυλιανιτών, πηγή της οποίας οι ίδιοι θεωρούσαν μόνο τα βιβλία της Καινής Διαθήκης και κυρίως τις Επιστολές του Απόστολου Παύλου, και αφετέρου η θρησκευτική μεταρρύθμιση των Ισαύρων, κατά τη διάρκεια της οποίας επιχειρήθηκε η θρησκευτική αναμόρφωση του Βυζαντινού Ελληνισμού. Ωστόσο, η ιδέα της θρησκευτικής αναμόρφωσης βρήκε την πλήρη εφαρμογή της το 16ο αι. όταν εμφανίστηκε το εκκλησιαστικά οργανωμένο δόγμα των Διαμαρτυρομένων.

Το δόγμα αυτό, απέρριψε τη λεγόμενη εκκλησιαστική παράδοση επειδή δε στηριζόταν στην Αγία Γραφή. Η Αγία Γραφή αναγνωρίστηκε ως η μοναδική πηγή της θρησκευτικής αλήθειας και ο ακριβής κανόνας της πίστης και του βίου. Επίσης, το νέο δόγμα καθιέρωσε σύστημα εκκλησιαστικής οργάνωσης εμπνεόμενο από την Εκκλησία των Αποστολικών Χρόνων και έθεσε ως θεμελιώδη αρχή την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης δίνοντας σημασία στην καλλιέργεια πρακτικής ηθικής και πνευματικής ζωής.

Μέσω της διδασκαλίας της Αγίας Γραφής ο Προτεσταντισμός διαδόθηκε σε πολλές περιοχές αντιμετωπίζοντας αρκετές δυσκολίες. Μάλιστα, οι Ελληνες Προτεστάντες, γνωστοί υπό το όνομα Ευαγγελικοί, υφίστανται εκ μέρους των αντιφρονούντων συχνούς διωγμούς, χλευασμούς και μερικές φορές κακοποιήσεις.

Ειδικότερα, τα ίχνη της Ευαγγελικής Εκκλησίας εντοπίζονται στη δραστηριότητα του Αμερικανού ιεραπόστολου Τζόνας Κινγκ στις αρχές του 19ου αι. Ο ιδρυτής του πρώτου Ευαγγελικού Γυμνασίου (1831) στην Αθήνα σύντομα προκαλεί την έντονη αντίδραση των Ελλήνων Ορθοδόξων με τη θρησκευτική του δράση και διδασκαλία της Αγίας Γραφής. Σαν αποτέλεσμα, δικάζεται, καταδικάζεται ως αιρετικός και εξορίζεται από την Ελλάδα.

Ουσιαστικά, λοιπόν, η ιστορία της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας αρχίζει το 1858, όταν ο πρώτος Ελληνας Ευαγγελικός Μιχαήλ Καλαποθάκης εκδίδει το περιοδικό “Αστήρ της Ανατολής”, το οποίο εξακολουθεί να εκδίδεται μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα, επηρεασμένος από τη διδασκαλία του Τζόνας Κινγκλ, συγκεντρώνει γύρω-του τους αριθμητικά λίγους Ελληνες που είχαν ασπασθεί τις αρχές του Ευαγγελίου, σχηματίζοντας έτσι τον πρώτο πυρήνα των Ελλήνων Ευαγγελικών. Ακολουθεί η οργάνωση Κυριακού Σχολείου για τα παιδιά καθώς και η έκδοση του εντύπου “Εφημερίς των Παίδων” το 1868. Η απόριψη της συγκεκριμένης θρησκευτικής κοινότητας από τα πρώτα-της βήματα φτάνει μέχρι τις προσωπικές επιθέσεις εναντίον των μελών έως το σημείο να γίνονται στόχος πετροβολισμού στις συναθροίσεις.

Παρ’ όλα τα προβλήματα, με το πέρασμα του χρόνου και την αύξηση των μελών προβάλλει η ανάγκη ανέγερσης εκκλησιαστικού κτιρίου. Πραγματικά, το 1871 οικοδομείται η Α’ Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία στην Αθήνα, απέναντι από την Πύλη Αδριανού. Το πετροβολητό και η διακοπή των συναθροίσεων από φασαρίες συνεχίζουν να αποτελούν καθημερινή πρακτική. Μάλιστα, όταν το 1895 τοποθετείται η επιγραφή “Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία” στην πρόσοψη του κτιρίου, η Χωροφυλακή ύστερα από ενέργειες της Αρχιεπισκοπής κατεβάζει την επιγραφή, με την αιτιολογία ότι η λέξη “Ελληνική” αποτελεί μορφή προσηλυτισμού.

Πρώτος ποιμένας της Εκκλησίας υπήρξε ο Μιχαήλ Καλαποθάκης και ακολούθουν οι Αθανάσιος Λογγινίδης, Χρήστος Τόκας και Πολύκαρπος Λογγινίδης. Το 1937 ποιμαντικά καθήκοντα ανέλαβε ο Μιχαήλ Κυριακάκης και το 1952 άρχισε το κήρυγμα του Ευαγγελίου στην Ανδρο. Καθώς το ακροατήριο πύκνωνε, ο χώρος της Α’ Εκκλησίας δεν ήταν πια αρκετός. Ετσι, αφού ξεπεράστηκαν τα προβλήματα με το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων σχετικά με την ανέγερση του νέου οικοδομήματος, το 1956 κατεδαφίστηκε το παλαιό κτίριο και στη θέση-του οικοδομήθηκε η νέα Ευαγγελική Εκκλησία. Παράλληλα, αναδιοργανώθηκε η χορωδία και από το 1970 καθιερώθηκε το Εκκλησιαστικό Οργανο. Το 1984 στην ποιμαντική διακονία της Α Ευαγγελικής Εκκλησίας κλήθηκε ο Νικόλαος Τσιανικλίδης, ο οποίος εκτελεί τα ποιμαντορικά-του καθήκοντα μέχρι σήμερα.

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ

Υστερα από τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, ένας σημαντικός αριθμός Ευαγγελικών προσφύγων από την Μικρά Ασία και τον Εύξεινο Πόντο φτάνει στην Ελλάδα. Οι πρόσφυγες αυτοί είτε γίνονται μέλη Ευαγγελικών Εκκλησιών που ήδη υπάρχουν είτε προχωρούν στην ίδρυση καινούργιων. Το 1924, οι τοπικές Ευαγγελικές Εκκλησίες στο εσωτερικό της Ελλάδας, φέροντας το όνομα “Ελληνική Ευαγγελική Εκκλησία”, συνενώνονται με τις Ευαγγελικές Εκκλησίες των προσφύγων από τη Μ.Ασία δημιουργώντας τον Πανελλήνιο Ευαγγελικό Σύνδεσμο (ΠΕΣ). Σήμερα, ο ΠΕΣ έχει ως μέλη:

-τοπικές Ευαγγελικές Εκκλησίες

-δέκα χριστιανικές κινήσεις και οργανώσεις και

-πάνω από 500 άτομα. Προκειμένου ένα άτομο να γίνει μέλος πρέπει να επισημοποιήσει τη σχέση του με την τοπική Ευαγγελική Εκκλησία με βάση το Καταστατικό της.

Τα μέλη του ΠΕΣ υπάγονται στις επίσημες εκκλησίες που συγκροτούν την ευρύτερη Ευαγγελική Κοινότητα, εκτός από τους Αντβεντιστές και τις Ελεύθερες Αποστολικές Εκκλησίες της Πεντηκοστής. Πρόεδρος του ΠΕΣ είναι ο Δρ. Δημοσθένης Κατσάρκας, γραμματέας ο αιδ. Απόστολος Δ. Μπλιάτης, ταμίας η Σταυρούλα Μαρμαρά και μέλη του ΔΣ ο αιδ. Κώστας Μακρής, ο δικηγόρος Γεώργιος Πατσαούρας και ο Γεώργιος Γούναρης.

Ο ΠΕΣ είναι μέλος του Πανευρωπαϊκού Ευαγγελικού Συνδέσμου καθώς και της Παγκόσμιας Ευαγγελικής Κοινωνίας ποθ εκπροσωπεί πάνω από 100 εκατομμύρια Ευαγγελικούς σε όλο τον κόσμο.

Β. ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΑΣ ΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

Η γέννηση του Ελληνικού Ευαγγελικού κινήματος τις πρώτες δεκαετίες του 19ου αιώνα έλαβε χώρα ανεξάρτητα αλλά ουσιαστικά ταυτόχρονα στο εσωτερικό της Ελλάδας και επίσης στις Ελληνικές κοινότητες της Μικράς Ασίας και του Πόντου.

Μικρά Ασία

Το Ευαγγελικό κίνημα εδώ, ήταν το αποτέλεσμα ενός φιλόδοξου σχεδίου Αμερικανικών και Αγγλικών Προτεσταντικών αποστολικών ομάδων να φέρουν τις Μουσουλμανικές μάζες της Τουρκικής Αυτοκρατορίας σε επαφή με το Χριστιανισμό. Οι Δυτικοί αυτοί ιεραπόστολοι είχαν ως στόχο να πείσουν τα μέλη της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας να εγκαταλείψουν το μυστικισμό και την εικονολατρεία και να βασίσουν την πίστη-τους αποκλειστικά στο μήνυμα της Αγίας Γραφής. Ειδικότερα, η έναρξη ευαγγελικού έργου σημειώνεται το 1819 με την εγκατάσταση Ιεραποστολής στην Κωνσταντινούπολη από την Εκκλησιαστική Ιεραποστολική Εταιρεία του Λονδίνου. Το 1830 δύο ιεραπόστολοι από την ίδια εταιρεία απεστάλησαν στη Σμύρνη όπου κήρυτταν το Ευαγγέλιο και ίδρυσαν μερικά σχολεία. Ωστόσο, η αντίδραση του Ορθόδοξου κλήρου ήταν τόσο έντονη που το έργο δεν ευδοκίμησε.

Ακολούθησε η δράση Αμερικανών ιεραποστόλων στην Τουρκία. Μεταξύ αυτών, οι Τζόνας Κινγκ, Ελναθαν Γκρίντλεη, Ουίλιαμ Κούντελ, Ελίας Ρινγκς και Νέιθαν Μπέντζαμιν προσπάθησαν να διαδώσουν την Αγία Γραφή, συνάντησαν όμως την εχθρότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Το 1839, μάλιστα, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως εξέδωσε Συνοδική Εγκύκλιο με την οποία αφόριζε όσους αγόραζαν ή μελετούσαν βιβλία των “Λουθηρο-Καλβινιστών”, όπως τότε χαρακτήριζε τους Ευαγγελικούς. Ταυτόχρονα, ασκούνταν συντονισμένες πιέσεις από το Ελληνικό και το Αρμενικό Πατριαρχείο καθώς και από το τουρκικό κράτος προκειμένου να εκδιωχθούν όλοι οι ξένοι ιεραπόστολοι από τη χώρα.

Εως το 1846 δεν έγινε καμμια προσπάθεια για την ίδρυση Ευαγγελικών Εκκλησιών καθώς οι Ευαγγελικοί παρέμεναν τυπικά στις Ορθόδοξες Εκκλησίες. Οταν όμως το Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης έθεσε περιοριστικά μέτρα σχετικά με τη θρησκευτική ελευθερία των νεοκατηχουμένων, προέβαλε η ανάγκη του διαχωρισμού των Ευαγγελικών από την Ορθόδοξη Εκκλησία. Από τη στιγμή εκείνη άρχισε να ωριμάζει η ιδέα της ίδρυσης χωριστών Ευαγγελικών Εκκλησιών. Οι Ευαγγελικές Κοινότητες που ιδρύθηκαν στη Μικρά Ασία ήταν οι εξής:

	Ευαγγελική Κοινότητα Ντεμίρ-Τας. Η πρώτη που ιδρύθηκε επίσημα, το 1867
	Ευαγγελική Κοινότητα Μαγνησίας
	Ευαγγελική Κοινότητα Σμύρνης
	Ευαγγελική Κοινότητα Κωνσταντινούπολης
	Ευαγγελική Κοινότητα Σαρδογάν
	Ευαγγελική Κοινότητα Αξαρίου
	Ευαγγελική Κοινότητα Βαϊνδιρίου
	Ευαγγελική Κοινότητα Μουταλάσκης
	Ευαγγελική Κοινότητα Προκοπίου
	Ευαγγελική Κοινότητα Κιουρούμζε

Πόντος

Η ίδρυση των Ελληνικών Ευαγγελικών Κοινοτήτων του Πόντου έχει ιδιότυπο χαρακτήρα μιας και είναι έργο αμιγώς ελληνικό, υπό την έννοια ότι σε αυτό πρωτοστάτησαν Ελληνες δίχως τη συμμετοχή ξένων ιεραποστόλων. Αυτό που βοήθησε τη γένεση και εξέλιξη του Ευαγγελικού κινήματος ήταν η διάδοση της Αγίας Γραφής στα νεοελληνικά. Κέντρο διδασκαλίας και εξάπλωσης του Ευαγγελικού δόγματος στον Πόντο υπήρξε το χωριό Σεμέν. Πολύ σύντομα, παρά τις έντονες αντιδράσεις και τους διωγμούς από τους Ορθόδοξους, ιδρύθηκαν οι ακόλουθες Ευαγγελικές Κοινότητες:

	Ευαγγελική Κοινότητα Σεμέν
	Ευαγγελική Κοινότητα Κατυώρων
	Ευαγγελική Κοινότητα Μπέη-Αλάν
	Ευαγγελική Κοινότητα Φάτσης
	Ευαγγελική Κοινότητα Οινόης
	Ευαγγελική Κοινότητα Αμισού
	Ευαγγελική Κοινότητα Αλατσάμ
	Ευαγγελική Κοινότητα Ερμπαά
	Ευαγγελική Κοινότητα Ισκιλι
	Ευαγγελική Κοινότητα Ντερέ-Κιοϊ

Γ. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΤΩΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΩΝ

Οι Ελληνες Ευαγγελικοί παραδέχονται και αναγνωρίζουν ως βάση της πίστης τους:

Την Αγία Γραφή (τα 39 κανονικά βιβλία της Παλαιάς και τα 27 της Καινής Διαθήκης) ως το μόνο θεόπνευστο Βιβλίο, τη μόνη πηγή και το μόνο κανόνα πίστεως και έργων.

Το Σύμβολο της Πίστης, όπως αυτό συντάχθηκε στην Α’ Οικουμενική Σύνοδο της Νίκαιας το 325 μ.Χ., χωρίς το “filioque” (σύμφωνα δηλ. με την Ευαγγελική Εκκλησία το Αγιο Πνευμα πορεύεται μόνον “εκ του πατρός” και όχι “εκ του Υιού”).

Την Ομολογία Πίστης της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας. Αποτελείται από 28 άρθρα τα οποία είναι περίληψη του “Westminster Confession” (πρόκειται για την προσαρμογή του Συμβόλου της Πίστεως στη θρησκευτική μεταρρύθμιση).

Τον Καταστατικό Χάρτη της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας που περιέχει 113 άρθρα σχετικά με τη διοίκηση και οργάνωση της Ευαγγελικής Εκκλησίας. Σε αντίθεση με τα παραπάνω που δεν υπόκεινται σε αλλαγές, ο Καταστατικός Χάρτης μπορεί να τροποποιηθεί.

Την Αγία Τριάδα - Πατέρα, Υιό και Αγιο Πνεύμα. Ο Θεός που έχει Βασιλεία την αόρατη Εκκλησία-Του, την Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αποκάλυψε τον Εαυτό-Του στους ανθρώπους μέσω του Ιησού Χριστού και είναι ο εκ του μη όντος δημιουργός του Σύμπαντος. Ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού, τέλειος Θεός και Ανθρωπος ικανοποίησε τις απαιτήσεις της Θείας Δικαιοσύνης υπέρ των ανθρώπων και είναι ο μόνος Σωτήρας. Οι πιστοί πρέπει να είναι έτοιμοι να θυσιάσουν γι’ Αυτόν τα πάντα, ακόμα και τη ζωή-τους. Το Αγιο Πνεύμα αποτελεί τον μόνο χορηγό της πνευματικής ζωής και προάγει τον πιστό στον αγιασμό, προκειμένου να είναι έτοιμος για τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού, την ανάσταση των νεκρών και την αιώνια ζωή.

Η αναγνώριση δύο ιερών τελετών ή μυστηρίων, του Βαπτίσματος και της Θείας Κοινωνίας (“Δείπνο του Κυρίου” ή “Κυριακό Δείπνο” ή “Ευχαριστία”). Η τελετή του Βαπτίσματος συμβολίζει τον καθαρισμό της ψυχής από την αμαρτία, που πρέπει να γίνει μέσω του Αγίου Πνεύματος. Πρόκειται για το άλλο εκείνο βάπτισμα, το πνευματικό, που μόνο ο Χριστός μπορεί να τελέσει. Το Κυριακό Δείπνο ή Ευχαριστία είναι η τελετή της Θείας Κοινωνίας στην οποία δίνονται ο άρτος και ο οίνος προς ανάμνηση του σώματος και του αίματος του Χριστού και της θυσίας-Του πάνω στο Σταυρό.

Ουσιαστικά, οι Ευαγγελικοί θεωρούν την υπόλοιπη Εκκλησιαστική “παράδοση”, συμπεριλαμβανομένου του σεβασμού κανόνων ή εντολών που δεν πηγάζουν κατευθείαν από το Χριστό και τους Αποστόλους, ως μη ανταποκρινόμενη στο Χριστό και στους Αποστόλους-Του. Πιστεύουν εξάλλου πως οι εκκλησιαστικές εικόνες δεν αποτελούν τίποτε άλλο παρά δημιουργήματα του ανθρώπινου νου όπως αυτή επηρεάστηκε από πολιτικά και κοινωνικά ρεύματα, προκαταλήψεις και άγνοια. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Ευαγγελική Εκκλησία διαφέρει από την Ορθόδοξη και Καθολική Εκκλησία αφού οι τελευταίες πρεσβεύουν ότι η Εκκλησιαστική παράδοση είναι εμπνευσμένη από το Θεό και έχει την ίδια βαρύτητα με την Αγία Γραφή.

Σκοπός

Σύμφωνα με τον καταστατικό χάρτη της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας, σκοπός-της είναι:

α) η λατρεία του Θεού,

β) το κήρυγμα του Ευαγγελίου, ως μοναδικού μέσου, αφ’ ενός για την άμεση και προσωπική επικοινωνία με το Θεό, και, αφ’ ετέρου για τη σωτηρία του ανθρώπου,

γ) η διατήρηση και καλλιέργεια της ορθής αντίληψης της χριστιανικής διδασκαλίας και η πρακτική εφαρμογή-της στην καθημερινή ζωή των μελών της Εκκλησίας και των επί μέρους εκκλησιαστικών κοινοτήτων,

δ) η έκφραση, διατήρηση και καλλιέργεια της ενότητας των επί μέρους εκκλησιών.

Μέσα για την εκπλήρωση του παραπάνω σκοπού, είναι η προσευχή και μελέτη της Αγίας Γραφής, η διοργάνωση συναθροίσεων, το κήρυγμα του Ευαγγελίου και του Ευαγγελικού έργου, η λειτουργία Κυριακών και καθημερινών Ευαγγελικών σχολείων καθώς και η ίδρυση ευαγών ιδρυμάτων και η εκτέλεση κοινοφελών έργων από την Ευαγγελική Εκκλησία της Ελλάδος.

Πόροι

Πόροι της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας είναι οι εξής:

Οι τακτικές εισφορές των επιμέρους εκκλησιών -μελών-της,

οι έκτατες προαιρετικές εισφορές και δωρεές των επιμέρους εκκλησιών,

οι δωρεές των μελών των εκκλησιών και των εκκλησιαστικών κοινοτήτων,

οι δωρεές τρίτων,

κληρονομιές και κληροδοσίες,

οι πρόσοδοι που προέρχονται από την κινητή και ακίνητη περιουσία-της.

Ι. ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Τα βασικά όργανα της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας είναι:

Α. Η Γενική Σύνοδος. Εκφράζει την ενότητα της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Ελλάδος. Συγκροτείται από αντιπροσώπους που ορίζονται από το Πρεσβυτέριο της καθεμιάς τοπικής εκκλησίας. Ο αριθμός-τους είναι ανάλογος του αριθμού των μελών των τοπικών εκκλησιών. Η Γενικής Σύνοδος λαμβάνει μέτρα που διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία και διδασκαλία της Ευαγγελικής Εκκλησίας.

Οι συνεδριάσεις, που απαιτούν την παρουσία των 2/3 των μελών είναι δημόσιες εκτός από τις περιπτώσεις που ο κανονισμός των εργασιών του Σώματος προβλέπει τη συζήτηση κεκλεισμένων των θυρών.

Η Γενική Σύνοδος συγκαλείται σε τακτική σύνοδο ανά διετία και έκτακτη σύνοδο κάθε φορά που συντρέχει ειδικός λόγος, κατά την κρίσης της Εκτελεστικής Επιτροπής.

Β. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Γενικής Συνόδου. Μαζί με τις Τοπικές Συνόδους και τις Εκτελεστικές Επιτροπές-τους αποτελούν τα διοικητικά όργανα της Ευαγγελικής Εκκλησίας. Αποτελείται από τον Πρόεδρο, ο οποίος εκλέγεται από τους εν ενεργεία Λειτουργούς της Ευαγγελικής Εκκλησίας, το Γραμματέα, τον Ταμία και δύο Συμβούλους. Πρόεδρος είναι ο αιδ.Ιωάννης Υφαντίδης, ποιμένας στην εκκλησία Κατερίνης, γραμματέας ο Αντώνιος Κουλούρης, ο οποίος υπάγεται στην Α’ Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών, ταμίας ο Στέργιος Νούσιος, ο οποίος υπάγεται στην Α’ Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών, και σύμβουλοι ο αιδ. Φαίδων Καμπουρόπουλος, που υπάγεται στην Γ’ Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών, και ο αιδ. Πάνος Λιτσικάκης, ποιμένας στην Εκκλησία Αλεξανδρουπόλεως. Τα μέλη αυτά εκλέγει η Γενική Σύνοδος με μυστική ψηφοφορία. Η θητεία-της είναι διετής. Η Εκτελεστική Επιτροπή της Γενικής Συνόδου προπαρασκευάζει τις εργασίες κάθε συνόδου της Γενικής Συνόδου και εκτελεί τις αποφάσεις της.

Οι τακτικές συνεδριάσεις, οι οποίες γίνονται μια φορά το εξάμηνο, καθώς και οι έκτακτες, που γίνονται οποιαδήποτε στιγμή παραστεί ανάγκη, δεν είναι δημόσιες. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη λήψη έγκυρων αποφάσεων είναι η παρουσία τριών τουλάχιστον μελών-της.

Γ. Οι Τοπικές Σύνοδοι. Οι επιμέρους Εκκλησίες είναι εντεταγμένες σε δύο Τοπικές Συνόδους, της Βόρειας Ελλάδας (όπου ανήκουν οι εκκλησίες της Μακεδονίας και της Θράκης) και της Νότιας Ελλάδας (στην οποία ανήκουν οι υπόλοιπες τοπικές εκκλησίες). Κάθε Τοπική Σύνοδος συγκροτείται από αντιπροσώπους όλων των τοπικών εκκλησιών της περιφέρειάς-της, τους λεγόμενους Λειτουργούς και από αντιπροσώπους κάθε μιάς εκκλησίας, τους Πρεσβύτερους. Σκοπός-της είναι να αποφασίζει για την εύρυθμη λειτουργία των εκκλησιών που ανήκουν στη δύναμή της.

Κάθε Τοπική Σύνοδος συγκαλείται από την Εκτελεστική Επιτροπή-της σε τακτική σύνοδο μια φορά κάθε χρόνο και σε έκτακτη σύνοδο όταν συντρέχει ειδικός λόγος.

Η Τοπική Σύνοδος έχει δικό-της ταμείο, πόροι του οποίου είναι δωρεές, κληρονομιές, κληροδοσίες, εισφορές από τις εκκλησίες-μέλη, βοηθήματα από τη Γενική Σύνοδο και έσοδα από την κινητή και ακίνητη περιουσία-της.

Δ. Οι Εκτελεστικές Επιτροπές των Τοπικών Συνόδων. Εργο της Εκτελεστικής Επιτροπής κάθε Τοπικής Συνόδου είναι να προπαρασκευάζει τις εργασίες της Τοπικής Συνόδου και να εκτελεί τις αποφάσεις της. Μέλη της εκτελεστικής επιτροπής Τοπικής Συνόδου Βόρειας Ελλάδας είναι: πρόεδρος ο αιδ. Παντελής Σιδηρόπουλος και γραμματέας ο Νικόλαος Δεληγιαννίδης, που υπάγονται στην εκκλησία Θεσ/κης, ταμίας ο Θεόδωρος Θωμαϊδης που υπάγεται στην εκκλησία της Κατερίνης και σύμβουλοι οι Παναγιώτης Λιτσικάκης της εκκλησίας Αλεξανδρούπολης και Κωνσταντίνος Εμμανουηλίδης της εκκλησίας Νέου Μυλοτόπου. Μέλη της εκτελεστικής επιτροπής της Τοπικής Συνόδου Νότιας Ελλάδας είναι: πρόεδρος ο αιδ, Φαίδων Καμπουρόπουλος, ποιμένας στην Γ’ Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών, γραμματέας ο Ευάγγελος Μήτσης, ο οποίος υπάγεται στην Α’ Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών, ταμίας ο Αντώνιος Κουλούρης, που επίσης υπάγεται στην Α’ Ευαγγελική Εκκλησία Αθηνών, και σύμβουλοι ο αιδ. Απόστολος Δ. Μπλιάτης και ο αιδ. Στέργιος Νούσιος. Οι σύμβουλοι πρέπει να είναι πρεσβύτεροι των τοπικών εκκλησιών (ποιμένες ή λειτουργοί ή πάστορες ή ιεροκήρυκες).

Η Εκτελεστική Επιτροπή κάθε Τοπικής συνόδου συγκαλείται από τον Πρόεδρό-της σε: α) τακτική συνεδρίαση μια φορά κάθε εξάμηνο και β) σε έκτακτη συνεδρίαση, όταν συντρέχει ειδικός λόγος.

ΙΙ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΙ ΤΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Οι Λειτουργοί της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας είναι:

Ποιμένες. Πρόκειται για χειροτονημένους Λειτουργούς οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε μια εκκλησία. Ερμηνεύουν και κηρύττουν το Λόγο του Θεού, προσεύχονται για το ποίμνιο, εποπτεύουν τη δημόσια λατρεία, τελούν τις εκκλησιαστικές τελετές, κατηχούν τους νέους και ασκούν καθήκοντα και ως μέλη του Πρεσβυτερίου.

Βοηθοί Ποιμένες. Χειροτονημένοι Λειτουργοί που βοηθούν τους Ποιμένες στο έργο-τους.

Ιεροκήρυκες ή Ευαγγελιστές. Χειροτονημένοι ή μη Λειτουργοί που δεν είναι εγκατεστημένοι σε μια εκκλησία, αλλά διακονούν το έργο μιας ή περισσοτέρων εκκλησιών όπου δεν υπάρχουν Ποιμένες. Δεν αναμιγνύονται σε διοικητικά ή εσωτερικά ζητήματα των εκκλησιών όπου υπάρχουν Ποιμένες.

ΙΙΙ. ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ

Κάθε Τοπική Εκκλησία είναι ανεξάρτητη και αυτόνομη ολότητα. Διοικείται από το Πρεσβυτέριο, το οποίο αποτελείται από τον εκάστοτε Ποιμένα-της ως Πρόεδρο και τους Πρεσβύτερους.

Το Πρεσβυτέριο

διοικεί την εκκλησία, επιβλέπει και παρακολουθεί το έργο-της

διαχειρίζεται τις υποθέσεις και την περιουσία-της,

συγκαλεί τη γενική συνέλευση των κοινωνών μελών της εκκλησίας,

παρασκευάζει τις εργασίες της γενικής συνέλευσης και εκτελεί τις αποφάσεις-της

λογοδοτεί διά του Προέδρου-της ενώπιον της ολομέλειας της εκκλησίας,

συνιστά επιτροπές για την καλύτερη διεξαγωγή του έργου της εκκλησίας.

Η εκλογή νέου Πρεσβυτέριου γίνεται κάθε τέσσερα χρόνια. Επιπλέον, εκλέγονται άνδρες και γυναίκες Διάκονοι με σκοπό την επίβλεψη της τάξης στις εκκλησιαστικές συνάξεις και την περίθαλψη των ατόμων που βρίσκονται σε ανάγκη.

Στο Λεκανοπέδιο Αττικής οι τοπικές Εκκλησίες είναι έξι:

1. A’ Eυαγγελική Εκκλησία, Λ.Αμαλίας 50

2. Β’ Ευαγγελική Εκκλησία, Αναστασίου Ζίννη στο Κουκάκι

3. Γ’ Ευαγγελική Εκκλησία, Χέλντράϊχ 37 στο Νέο Κόσμο

4. Δ’ Ευαγγελική Εκκλησία, Γλαύστωνος 11 στον Πειραιά

5. Ε’ Ευαγγελική Εκκλησία, Μιαούλη 21 στη Νίκαια

6. ΣΤ’ Ευαγγελική Εκκλησία, Αναβρύτων 20 στο Μαρούσι.

Στην υπόλοιπη Ελλάδα, υπάρχουν περίπου 30 οργανωμένες τοπικές εκκλησίες (δηλ. εκκλησίες που έχουν πρεσβύτερους) και 10 μη-οργανωμένες (δηλ. τοπικές εκκλησίες που δεν έχουν πρεσβύτερους, λόγω της μη-ύπαρξης επαρκούς αριθμού μελών).

ΣΤ. ΚΙΝΗΣΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ (ΚΕΝ)

Μια σημαντική λειτουργία της Ελληνικής Ευαγγελικής Εκκλησίας είναι το έργο που εκτελείται από τη νεολαία. Ομάδες νέων οργανώνουν μαθήματα Βίβλου, Ευαγγελικά προγράμματα, κοινωνικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Συντονιστής του έργου των νεανικών ομάδων σε εθνικό επίπεδο είναι η ΚΕΝ (Κίνηση Ευαγγελικής Νεολαίας). Η ΚΕΝ αποτελείται από μια πενταμελή επιτροπή η οποία εκλέγεται κάθε δύο χρόνια από αντιπροσώπους των τοπικών ομάδων νέων και το έργο της επιτηρείται από τη Γενική Σύνοδο. Οργανώνει συνεδριάσεις, συζητήσεις, σεμινάρια και διάφορες άλλες συναντήσεις.

Ζ. ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΕΡΓΟ

Τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ιεραποστολικό έργο στην Αλβανία. Ετσι, στους Αγίους Σαράντα υπάρχει μια τοπική εκκλησία καθώς και ένα κέντρο κηρύγματος στο Δέλβινο. Ενα ζευγάρι Ευαγγελικών έχει εγκατασταθεί μόνιμα στους Αγίους Σαράντα ως ιεραπόστολοι. Επίσης, δυο γυναίκες οι οποίες ενισχύθηκαν οικονομικά από την Ευαγγελική Εκκλησία υπηρέτησαν αρκετά χρόνια στο ιεραποστολικό πεδίο, η πρώτη στο Μπενίν της Δυτ. Αφρικής και η δεύτερη στις Δυτ. Ινδίες. Σήμερα, και οι δύο βρίσκονται στην Ελλάδα.

Επιπλέον, λειτουργούν παιδικές θερινές κατασκηνώσεις στον Κάλαμο Αττικής υπό την επιτήρηση της Γενικής Συνόδου Νότιας Ελλάδας και στην Λεπτοκαρυά Πιερίας υπό την επιτήρηση της τοπικής Ευαγγελικής Εκκλησίας της Κατερίνης. Παράλληλα, οικογενειακή κατασκήνωση λειτουργεί στην Μάκρη Αλεξανδρούπολης υπό την επιτήρηση των τοπικών Εκκλησιών στη Θράκη.

Τέλος, το κέντρο για τη μελέτη της Βίβλου “Αργος Ζοδιάδης” στη Λεπτοκαρυά φιλοξενεί την ετήσια πανελλήνια συνδιάσκεψη για τη Βίβλο και την Ιεραποστολική συνδιάσκεψη κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών.

Η. ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ