ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΥ (πρώην ΥΠΕΞ).

(σας εξέπληξαν οι δηλώσεις του κ. Παπανδρέου την προηγούμενη βδομάδα;)

<<Με εξέπληξε η τόλμη του. Στην Ελλάδα όταν λέμε κάποιες αλήθειες διαμαρτύρεται πολύς κόσμος ο οποίος έχει συνηθίσει στα ψέματα και το περίεργο πράγμα είναι ότι του αρέσουν τα ψέματα. Μπορεί καμιά φορά να είναι και πικρές οι αλήθειες, αλλά αν καλοσκεφτεί κανείς τι μας συμφέρει θα πει ότι η αλήθεια μας συμφέρει παραπάνω. Θυμάστε τότε με την Μακεδονία; Να μην υπάρχει ο όρος Μακεδονία ούτε σαν ουσιαστικό, ούτε σαν επίθετο; Όλος ο κόσμος τώρα την χώρα του κ. Γκριγκόροφ την ονομάζει Μακεδονία. Χάσαμε δηλαδή το παιχνίδι από χέρι και δεν δεχθήκαμε τότε τον όρο Σλαβομακεδονία που ήταν ιδεώδες. Τώρα λέμε γιατί να μην το δεχθούμε, τότε μας λέγανε προδότες εμάς που είχαμε ταχθεί με αυτή την άποψη. Βλέπετε ότι τα πράγματα λοιπόν έτσι είναι στην Ελλάδα. Κι εγώ είχα κάνει μια δική μου πρόταση που περίμενα να την είχαν δεχθεί οι Σκοπιανοί, «Σλαβομακεδονία», σλάβικα και αμετάφραστα σε όλες τις γλώσσες του κόσμου, όπως η Λευκορωσία που λέγεται «Μπέλα Ρους» διεθνώς.>>

(το θέμα του αυτοπροσδιορισμού της εθνικής συνείδησης δεν είναι μια αλήθεια που ουσιαστικά υπάρχει από το 1990;)

<<Νομίζω υπάρχει και παλιότερα. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ένα τμήμα των μουσουλμάνων της Θράκης αισθάνονται Τούρκοι. Πιθανόν να είναι τουρκογενείς. Πιθανόν να είναι εγκατάσταση βετεράνων του οθωμανικού στρατού που όταν πλέον μεγαλώνανε οι στρατιώτες τους εγκαθιστούσαν σε κάποιες εύφορες περιοχές. Δεν αποκλείεται να είναι έτσι, οι άνθρωποι οι ίδιοι λένε ότι είναι Τούρκοι. Θυμάμαι μια κουβέντα με έλληνα υπουργό ενός προέδρου ενός μειονοτικού χωριού εκεί, που ο έλληνας υπουργός έλεγε είσαι Έλληνας και αυτός έλεγε «όχι κ. υπουργέ, εγώ αισθάνομαι Τούρκος».>>

(αυτό πότε μπορεί να εμπεριέχει κινδύνους;)

<<Εγώ δεν νομίζω ότι εμπεριέχει καθόλου κινδύνους. Αν ξέρει κανείς την ιστορία αυτής της μειονότητας που η συνθήκη της Λοζάννης την ονομάζει μουσουλμανική, την είχε μάλλον υπό την υψηλή προστασία της η Αίγυπτος η οποία έστελνε και τους δασκάλους. Κάποτε και αν θυμάμαι καλά, επί Παπάγου, τα πράγματα αλλάξανε. Δεχθήκαμε ακόμα και το γυμνάσιο να πάρει τουρκικό όνομα, το μουσουλμανικό γυμνάσιο που νομίζω είχε πάρει το όνομα του τότε υπουργού Εξωτερικών ή τότε Προέδρου της Δημοκρατίας της Τουρκίας. Αυτό που έκανε ο Παπάγος ήταν ίσως μια επίδειξη καλής θέλησης πιθανόν. Τώρα οι Τούρκοι στέλνουν τα βιβλία, εμείς τα ελέγχουμε φυσικά, αλλά αυτά τα βιβλία είναι εκείνα (ή εμείς τα τυπώνουμε και οι Τούρκοι τα ελέγχουν) που χρησιμοποιούνται στα μειονοτικά σχολεία.>>

(οι δηλώσεις του κ. Παπανδρέου πιστεύετε ότι διατυπώθηκαν με τον τρόπο που ουσιαστικά έπρεπε να διατυπωθούν; δηλαδή μήπως και η σχετική ασάφεια στα όσα είπε δημιούργησε το όλο θέμα -γιατί βλέπουμε ότι υπάρχει κάλυψη από τον πρωθυπουργό; αδικαιολόγητες οι διαμαρτυρίες;)

<<Τα αντιπολιτευόμενα κόμματα στην Ελλάδα, οποιαδήποτε και να είναι αυτά, θα βρούνε κάποια ευκαιρία, οποιαδήποτε ευκαιρία για να επιτεθούν κατά της κυβέρνησης, οποιαδήποτε και να είναι αυτή.>>

(διαμαρτυρήθηκε όμως και η ΝΔ που μπορεί να τα βρει αυτά αύριο μπροστά της ως κυβέρνηση)

<<Δεν αποκλείεται, γιατί και το ΠΑΣΟΚ είχε διαμαρτυρηθεί για το Μακεδονία τότε αν θυμάστε, εγώ είχα υποστεί τρομερές επιθέσεις τότε από τον κ. Πάγκαλο και άλλους και μετά ακολουθήσανε την δική μου πολιτική της προσέγγισης με τα Σκόπια. Τώρα το ίδιο γίνεται και με την Τουρκία. Πιθανόν η διατύπωση που έκανε ο κ. Παπανδρέου να μην ήταν απόλυτα σαφής ή απόλυτα καλή ή σωστή. Αλλά ότι υπάρχει εκεί μια αλήθεια που θα έπρεπε κάποτε να καταλάβουμε, δεν υπάρχει αμφιβολία. Ό,τι σκέπτονται οι άνθρωποι εκείνοι, είτε τους λέμε μουσουλμάνους, είτε Τούρκους, είναι το ίδιο. Ό,τι σκέπτεται η Τουρκία γι’ αυτούς, είτε τους λέμε μουσουλμάνους, είτε τους λέμε Τούρκους, είναι ακριβώς η ίδια σκέψη τους. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι τα σύνορα δεν αλλάζουν. Με άλλα λόγια, όπως και ο αυτοπροσδιορισμός αποτελεί έναν γενικό κανόνα του διεθνούς δικαίου τώρα, έτσι και η μη αλλαγή των συνόρων αποτελεί έναν κανόνα, τον έχει υπογράψει και η Ελλάδα και η Τουρκία και όλοι, όταν δεν αλλάζουν τα σύνορα. Άλλο η προστασία ή η χορήγηση δικαιωμάτων σε μια μειονότητα, τη δική μας π.χ. στη βόρειο Ήπειρο, στην Αλβανία. Το κριτήριο της ανταλλαγής των πληθυσμών στη συνθήκη της Λοζάννης ήταν η θρησκεία, όσοι χριστιανοί ήταν στην Τουρκία φεύγανε και όσοι μουσουλμάνοι ήταν στην Ελλάδα φεύγανε. Φύγανε οι Τουρκοκρήτες οι οποίοι μιλούσαν ινδικά, φύγανε οι Βαλαάδες του νομού Κοζάνης που όχι μόνο μιλούσαν ελληνικά αλλά ήταν και κρυπτοχριστιανοί, είχαν γίνει χριστιανοί και κλαίγανε όταν φεύγανε. Αλλά το κριτήριο ήταν ότι είχαν εξισλαμιστεί. Η συνθήκη τότε πήρε ως κριτήριο τη θρησκεία, δεν βρίσκανε ένα άλλο κριτήριο εκείνη την εποχή; Ίσως η θρησκεία να ήταν και μια ένδειξη της εθνικότητας του ανθρώπου, της εθνικής τους καταγωγής. Πριν τον εξισλαμισμό που πήγανε όχι μόνο στην Ελλάδα, στη Βοσνία και σε πολλές άλλες χώρες της τότε οθωμανικής αυτοκρατορίας.>>

(και ίσως οι Τούρκοι σε συνείδηση να είναι πολύ λιγότεροι από αυτούς που πολλοί πιστεύουν)

<<Ένα τμήμα είναι οι τουρκογενείς, ένα τμήμα είναι Πομάκοι, δηλαδή είναι μουσουλμάνοι και αυτοί αλλά μάλλον σλαβικής καταγωγής, ή έστω μισοσλαβικής-μισοελληνικής, και ένα τμήμα είναι οι τσιγγάνοι. Με την πολιτική που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι πρόσφατα και τους Πομάκους και τους τσιγγάνους τους μεταβάλαμε σε Τούρκους, γιατί δεν κάναμε διακρίσεις. Δηλαδή όπως φερόμασταν στους τουρκογενείς μουσουλμάνους, έτσι φερόμασταν και στους Πομάκους και στους τσιγγάνους. Το αποτέλεσμα είναι αυτοί να έχουν μεταβληθεί σε Τούρκους και κατά τις πληροφορίες που έχω, αυτοί είναι οι πιο φανατικοί πλέον.>>