ΑΡΘΡΟ ΣΤΗN EΦHMEPIΔA "MAKEΔONIA" ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΣΕΡΒΙΑΣ,
ΜΠΡΑΝΙΣΛΑΒ ΤΣΑΝΑΚ

Ελληνική φιλία προς τον σερβικό λαό και όχι στον Μιλόσεβιτς

Ο ελληνικός ενθουσιασμός και το βαθύ πάθος να βοηθήσουν τους αδελφούς Σέρβους να επιβιώσουν σε όλες τις ιστορικές προκλήσεις τα προηγούμενα οκτώ χρόνια, ήταν πράγματι εντυπωσιακά. Ήταν τόσο εντυπωσιακά, που έκανε κάποιους να αναρωτηθούν πώς οι Έλληνες αισθάνονται περισσότερο αδελφοί προς τους Σέρβους από ό,τι οποιοδήποτε άλλο έθνος, ακόμη και από κάποιους Σέρβους. Ήταν πράγματι πάντα περίεργο σε μένα γιατί οι Έλληνες υποστηρίζουν μόνο κάποιους, και όχι όλους στους Σέρβους. Για παράδειγμα, τα Ανεξάρτητα Συνδικάτα ΝΕΖΑΒΙΣΝΟΣΤ, που λειτουργούν από το 1991, οπτέ δεν έλαβαν οποιαδήποτε βοήθεια, αλλά ούτε και κάποια φιλική επίσκεψη. Την ίδια ώρα όμως, τα φιλοκαθεστωτικά συνδικάτα, η Συνομοσπονδία Σερβικών Συνδικάτων, λαμβάνει όλα αυτά τα χρόνια τόνους βοήθειας, πραγματοποιώντας χειραψίες, μπροστά στις κάμερες των φιλοκαθεστωτικών τηλεοράσεων, ενώ γώ βρίσκομαι στη δυσάρεστη θέση να πρέπει κάθε φορά να απαντώ στις ερωτήσεις των μελών μας γιατί συμβαίνει αυτό. Γιατί, εμείς δεν είμαστε καλοί αδελφοί, και ποιος αποφάσισε γι'αυτό; Ακόμη δεν έχω μια λογική απάντηση, όπως και δεν καταλαβαίνω γιατί οι Έλληνες υποστηρίζουν ακόμη και αυτούς τους Σέρβους στη Βοσνία, που κατέστρεψαν για παράδειγμα το Σεράγεβο. Ακόμη και αυτοί οι εγκληματίες είναι καλύτεροι από εμάς, που μαχόμαστε εναντίον όλων των πολέμων, για δημοκρατία και εργατικά δικαιώματα.

Το 1995, στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα μπάσκετ, ξαφνικά η αδελφική αγάπη εξαφανίστηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα. Οι Έλληνες άρχισαν να αποδοκιμάζουν τους αδελφούς Σέρβους, απλά γιατί κέρδισαν σε ένα αθλητικό παιχνίδι, και οι αδελφοί Σέρβοι αμέσως ξέχασαν την αδελφικότητα και την ενότητα. Ακόμη ακούω στ'αυτιά μου να ηχούν οι φωνές των συγκεντρωμένων οπαδών μπροστά στην ελληνική πρεσβεία. Η Κύπρος είναι τουρκική! Δεν ήταν κανείς από μας εκεί για να προσβάλει τους Έλληνες, αλλά ήταν πολλοί από αυτούς που τόσα χρόνια έλαβαν όλα τα είδη της βοήθειας. Ακόμη κι αυτοί που έκαναν καλές μπίζνες με την ελληνική βοήθεια, πουλώντας μέρος αυτής στη μαύρη αγορά. Έτσι ειρηνικά ακούστηκαν τα λόγια κάποιου μέλους μας κάποτε, ότι : Επιτέλους ήρθε η βοήθεια των αδελφών Ελλήνων, αν και έπρεπε να την πληρώσουμε με το τελευταίο μάρκο μας!

Η όλη ιστορία επαναλήφθηκε και μετά την έναρξη των νατοϊκών αεροπορικών επιδρομών στη Σερβία. Τα καραβάνια των Ελλήνων φίλων άρχισαν να έρχονται ξανά στη Σερβία, αλλά όχι στην οποιαδήποτε Σερβία, παρά μόνο στη Σερβία του Μιλόσεβιτς ξανά. Ακόμη μια φορά, δεν ενδιέφερε η άλλη Σερβία, η Σερβία που διαφωνεί με το καθεστώς Μιλόσεβιτς. Αυτό μετά από τόσα χρόνια, εκλαμβάνεται ως εξής : Οι Έλληνες αδελφοί υποστηρίζουν το καθεστώς. Ξέχασαν τους συνταγματάρχες. Πώς θα φαινόταν στους Έλληνες εάν κάποιος ερχόταν εκείνα τα δύσκολα χρόνια των συνταγματαρχών, συναντάτο μ'αυτούς και έστελνε τις καλύτερες ευχές στον ελληνικό λαό; Δεν νομίζω ότι κανείς Έλληνας θα το εκλάμβανε διαφορετικά από μια προσωπική προσβολή. Αυτό κάνουν ακριβώς, σήμερα σε μας, στην άλλη Σερβία πέραν του Μιλόσεβιτς.

Το περασμένο Σαββατοκύριακο αντιπροσωπεία από όλα τα ελληνικά κοινοβουλευτικά κόμματα επισκέφθηκε τον Μιλόσεβιτς. Στο τέλος της επίσκεψης δήλωσαν, σύμφωνα με το ραδιοφωνικό σταθμό του Βελιγραδίου, πως "ο ελληνικός λαός ισχυρά υποστηρίζει μαζί με τις ελληνικές αρχές την αναγκαιότητα εκδήλωσης βημάτων για να σταματήσει η επιδρομή στη Γιουγκοσλαβία". Έτσι, πρέπει να ρωτήσω : Γιατί έπρεπε να έρθουν να το πουν αυτό στον Μιλόσεβιτς και όχι απλά να ακολουθήσουν τη θέληση του ελληνικού λαού, χωρίς την αναφορά στον Μιλόσεβιτς, αλλά άμεσα στον ίδιο το σερβικό λαό;