ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ (Νέα, 21/2/1998)

Ο διάλογος

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:

“Πιστεύω ακράδαντα ότι η οδός της συνεννόησης και του διαλόγου είναι η μόνη που μπορεί να μας βγάλει από το αδιέξοδο του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού. Θεωρώ ότι υπάρχουν πολιτικοί και στρατιωτικοί κύκλοι, τόσο εντός όσο και εκτός του ΠΑΣΟΚ, που "σαμποτάρουν" συνειδητά την πολιτική Σημίτη, άλλοτε με διακριτικό τρόπο και άλλοτε ευθέως και χονδροειδώς. Βέβαια, οι "κύκλοι" αυτοί έχουν την αμέριστη "συμπαράσταση" αντίστοιχων εθνικιστικών κύκλων της ’γκυρας. "Γεράκια" που επιθυμούν την αντιπαράθεση υπάρχουνε και στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Ας ψάξει ο κ. Πρωθυπουργός να βρει ποιοι υπονομεύουν την πολιτική του και ποιοι αποπροσανατολίζουν συστηματικά την κοινή γνώμη και ας τους επαναφέρει στην τάξη.

Με αφορμή αυτήν ακριβώς την παραπληροφόρηση, που επιχειρείται από πολλά ΜΜΕ προς όφελος του κέρδους και εις βάρος της ειρήνης, θα ήθελα να τονίσω ότι η Ελλάδα πρέπει να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητές της και να τοποθετήσει την επιδίωξη της ειρήνης στην ανώτατη θέση της ιεραρχίας των ιδανικών της, διότι ο πόλεμος δεν έχει νικητές και ηττημένους. Ας καταλάβουν οι "υπερπατριώτες" ότι κανένα από τα δεινά που υποτίθεται ότι θεραπεύει ο πόλεμος δεν είναι χειρότερο από τον ίδιο τον πόλεμο, του οποίου οι δραματικές επιπτώσεις αφήνουν ανεξίτηλο το σημάδι τους στην κοινωνικοοικονομική ζωή ενός τόπου για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως συνέβη στη Βοσνία.

Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα δεν θα έπρεπε να χαίρεται και να θριαμβολογεί όταν η Ευρώπη αποκλείει από τους κόλπους της την Τουρκία. Αντιθέτως, πρέπει να ενθαρρύνει την προσέγγιση Τουρκίας - Ευρώπης, διότι έτσι υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες να βρεθεί λύση στα ελληνοτουρκικά προβλήματα και διότι η ευρύτερη αυτή οικονομική συνεργασία θα δημιουργήσει ένα πλαίσιο μεγαλύτερης εμπιστοσύνης ανάμεσα στις δύο χώρες, απελευθερώνοντας παράλληλα εκείνες τις δυνάμεις που βρίσκονται εγκλωβισμένες στην τουρκική κοινωνία και που επιθυμούν εξεύρεση ειρηνικής επίλυσης. Συνεπώς, η "απόφαση του Λουξεμβούργου", που μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα σε Ευρώπη και Τουρκία, δεν είναι, τελικά, προς το συμφέρον της Ελλάδας.