ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ (Νέα, 31/1/1998)

Ο αποκλεισμός

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο Νάσος Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:

“Ελάχιστη δημοσιότητα δόθηκε στο γεγονός ότι στην τελετή των εγκαινίων της Έκθεσης των Θησαυρών του Αγίου Όρους στη Θεσσαλονίκη δεν προσκλήθηκε κανένας εκπρόσωπος άλλων θρησκειών και δογμάτων. Έτσι, η ελληνική πολιτεία προβάλλει ως αποπειρώμενη να οικειοποιηθεί την πολυσύνθετη παράδοση του βυζαντινού πολιτισμού και να την εντάξει σε ένα απλουστευτικό καλούπι, στο οποίο κανείς "παρείσακτος" δεν χωράει. Στο όνομα αυτής της βαθύτατα μισαλλόδοξης θεώρησης, η πολιτεία φάνηκε διατεθειμένη να αποκλείσει για μία ακόμη φορά όλους τους Έλληνες πολίτες που συμβαίνει να μην είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και να μεταχειριστεί συμπολίτες μας ως ανθρώπους δεύτερης κατηγορίας.

Επισήμως, δεν δόθηκε καμία εξήγηση για την ανεπίτρεπτη αυτή παράλειψη. Υπάρχουν όμως ανεπίσημες πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες οι εκπρόσωποι των μοναστηριών του Αγίου Όρους αξίωσαν τον αποκλεισμό του ραβίνου της εβραϊκής κοινότητας Θεσσαλονίκης.

Επειδή κάτι τέτοιο θα προκαλούσε διεθνές σκάνδαλο, οι εκπρόσωποι της Πολιτιστικής Πρωτεύουσας αποφάσισαν ότι θα ήταν προτιμότερο να αποκλειστούν όλες οι άλλες θρησκείες και δόγματα, εκτός φυσικά από την Ορθόδοξη Εκκλησία.

Υπενθυμίζω ότι η εβραϊκή κοινότητα υπάρχει στη Θεσσαλονίκη εδώ και τουλάχιστον 500 χρόνια και έπαιξε αποφασιστικό ρόλο στην ιστορική διαδρομή και στη διαμόρφωση της περίπλοκης και πολυπολιτισμικής ταυτότητας που χαρακτηρίζει τη γοητευτική αυτή πόλη.

Επίσης, είναι γνωστό ότι η εν λόγω κοινότητα δολοφονήθηκε, σχεδόν στο σύνολό της, στους θαλάμους αερίων των ναζιστικών στρατοπέδων συγκέντρωσης. Με αυτά τα δεδομένα, η απαίτηση των μοναχών να αποκλειστεί ο θρησκευτικός ηγέτης εκείνων που έχουν διασωθεί από το πιο φριχτό και ακατανόητο έγκλημα του 20ού αιώνα είναι πραγματικά εξωφρενική. Το πνεύμα που υποδηλώνουν οι μαύρες αυτές αντιλήψεις απέχει κατά πολύ από τη φιλοσοφία που διέπει τις σύγχρονες πολιτισμένες δημοκρατίες. Επίσης, απέχει έτη φωτός από τις ιδέες της Ορθόδοξης Εκκλησίας, όπως αυτές εκφράζονται σήμερα από την πνευματική της ηγεσία, δηλαδή το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Ας μην ξεχνάμε, ο χριστιανισμός είναι οικουμενισμός με επίκεντρο την Αγάπη. Οι απόψεις αυτές παρουσιάζονται τάχα ως αυθεντική εκδοχή της Ορθοδοξίας, ενώ στην πραγματικότητα δυσφημούν την Ορθόδοξη Εκκλησία. Βεβαίως, ο καθένας δικαιούται να έχει τις απόψεις του, ακόμη και αν αυτές είναι ρατσιστικές. Η μεγάλη ευθύνη δεν ανήκει σε κάποιους σκοταδιστές της Αθωνικής Κοινότητας, αλλά βαραίνει τους εκπροσώπους του κράτους, που υποχώρησαν μπροστά σε εξοργιστικές απαιτήσεις, ενώ θα έπρεπε να τις είχαν απορρίψει χωρίς δεύτερη κουβέντα. Η ίση μεταχείριση των Ελλήνων πολιτών και η ανεξιθρησκία είναι ζητήματα αρχής για μια φιλελεύθερη κοινωνία”.