ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΜΑΤΙΕΣ (Νέα, 27/12/1997)

Αυταρχισμός

Ο ΛΟΓΟΣ στους αναγνώστες. Ο ΝΑΣΟΣ Θεοδωρίδης, Καμελιών 26, Π. Ψυχικό, γράφει:

“Θα ήθελα να ασχοληθώ με λυπηρά περιστατικά που συμβαίνουνε στην άλλη άκρη της επικράτειας, στη Φλώρινα, κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, που είναι αφιερωμένο από την Ευρωπαϊκή Ένωση στον αγώνα κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Οι διωκτικές αρχές της περιοχής παρέπεμψαν σε δίκη τέσσερα στελέχη του τοπικού μειονοτικού κόμματος "Ουράνιο Τόξο", επειδή χρησιμοποίησαν δημόσια τη μητρική τους γλώσσα αναρτώντας στα γραφεία τους μια δίγλωσση πινακίδα, στα ελληνικά και στα σλαβομακεδονικά. Δεν χωράει αμφιβολία ότι οι συγκεκριμένες διώξεις θέτουν μείζονα προβλήματα συνταγματικής τάξης, κατά τέτοιον τρόπο που να πλήττεται καίρια η αρχή του κράτους δικαίου, διότι ο περιορισμός της ελευθερίας της έκφρασης θίγει την ίδια την ανθρώπινη προσωπικότητα και ιδιαιτερότητα. Εξάλλου, πρέπει να τονιστεί ότι η ελευθερία της γνώμης έχει αξία ιδίως όταν πρόκειται για "αντιφρονούντες", αφού η ελευθερία να εξυμνεί κανείς την εκάστοτε κυβέρνηση ή πλειοψηφούσα ομάδα δεν αμφισβητήθηκε ποτέ από καμία εξουσία. Το άρθρο 14 του Συντάγματος κατοχυρώνει το δικαίωμα έκφρασης και διάδοσης των στοχασμών προφορικώς, εγγράφως, και διά του Τύπου. Επίσης, είναι προφανές ότι ένα τέτοιο δικαίωμα αποτελεί και συστατικό στοιχείο του δημοκρατικού πολιτεύματος, διότι χωρίς την ελευθερία της γνώμης δεν είναι εφικτός ούτε ο έλεγχος των δημόσιων πραγμάτων ούτε η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος ούτε καμία δημοκρατική διαδικασία. Με άλλα λόγια, το κράτος δεν νομιμοποιείται να υπαγορεύει στους Έλληνες πολίτες τη γλώσσα που πρέπει να μιλάνε και να γράφουν. Πρόσφατα, υπογράφτηκε από την Ελλάδα η "Σύμβαση - πλαίσιο για την προστασία των εθνικών μειονοτήτων" του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου αναγνωρίζεται ρητά το δικαίωμα χρήσης μιας μειονοτικής γλώσσας είτε σε ιδιωτικούς είτε σε δημόσιους χώρους. Επομένως, δεν ανήκει στην πολιτεία και στον εισαγγελέα η αρμοδιότητα να αποφαίνονται εάν υπάρχει ή όχι ένα έθνος, μία μειονότητα, μία γλώσσα, μία διάλεκτος. Τα δικαστήρια δεν αποτελούν "γλωσσολογικά επιστημονικά εργαστήρια", και άρα δεν μπορούν να απαγορεύουν γλώσσες και έθνη. Είναι ανεπίτρεπτο σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διώκονται πολίτες που θεωρούν τους εαυτούς τους ως μέλη μιας ορισμένης εθνογλωσσικής μειονότητας. Τέτοιες διώξεις θυμίζουν την "πολιτική του ρετσινόλαδου" και αποτελούν πολιτικό αναχρονισμό που προσβάλλει τη δημοκρατία μας.