Κεντρική Σελίδα Παρουσίαση Eκδόσεις Links Επικοινωνία
Δελτία Τύπου Εκθέσεις Άρθρα Ειδικά Θέματα Επισκόπηση Τύπου
The Balkan Human Rights Web Pages

Ιστορία μου, αμαρτία μου

του Ηλία Κανέλλη

(Το Βήμα, 13 Φεβρουαρίου 2001)

Εκστατική η ελληνική κοινή γνώμη παρακολουθεί τους βρυχηθμούς του τουρκικού κράτους κατά του γαλλικού μετά την επίσημη αναγνώριση εκ μέρους της Γαλλίας της

γενοκτονίας των Αρμενίων. Για μια ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι στην έκπαγλου ομορφιάς  Βαλκανική και στα πέριξ η ερμηνεία της Ιστορίας είναι ευαίσθητο δεδομένο των εθνικισμών που ανθούν στην περιοχή. Υπενθυμίζεται ότι και η σύγκρουση του αλβανικού με τον σερβικό εθνικισμό στο Κοσσυφοπέδιο, που οδήγησε στην επέμβαση της διεθνούς κοινότητας και στους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς, ενομιμοποιείτο ιδεολογικά μεταξύ άλλων με την προσφυγή σε ένα κορυφαίο γεγονός της Ιστορίας των βαλκανικών εθνικισμών, στην ερμηνεία της μάχης του Κοσσυφοπεδίου. Οι πολίτες που αμφισβητούν την επίσημη Ιστορία της χώρας τους στα όμορφα Βαλκάνια έχουν την τύχη του τούρκου δημοσιογράφου Ακίν Μπιρντάλ, ο οποίος θα δικασθεί από δικαστήριο της Τουρκίας επειδή τόλμησε με τη σειρά του να αναφερθεί στη γενοκτονία των Αρμενίων και να ζητήσει από την κυβέρνησή του να αναγνωρίσει, επιτέλους, ότι δεν συμπεριφέρθηκε με τη μεγαλύτερη γαλαντομία στις μειονότητες.

Φυσιολογικά η ελληνική κοινή γνώμη διαμαρτύρεται για τις νοοτροπίες και τις αντιδράσεις των Τούρκων. Αντιθέτως, δεν είναι καθόλου φυσιολογικό το ότι δεχόμαστε σαν να μη συμβαίνει τίποτα πως η Ελλάδα μπορεί να συμπεριφέρεται περίπου όπως η Τουρκία σε ζητήματα ερμηνείας της δικής της Ιστορίας και συνολικότερα της λεγόμενης «εθνικής ιδεολογίας». Ας γίνουμε συγκεκριμένοι: Από δημοσίευμα εις «Το Βήμα» του περασμένου Σαββάτου πληροφορούμαστε ότι στην Προεδρία της Δημοκρατίας έχει προωθηθεί προς υπογραφή προεδρικό διάταγμα. Το διάταγμα έχουν ήδη υπογράψει ο υπουργός Πολιτισμού κ. Ευ. Βενιζέλος και ο υφυπουργός Εσωτερικών κ. Κ. Καϊσερλής, η δε απόφαση έχει ληφθεί από την Ολομέλεια της Βουλής πριν από δύο χρόνια. Σύμφωνα με αυτό αναθεωρείται η ελληνική «επίσημη Ιστορία», αφού με καθυστέρηση 79 χρόνων εισάγεται ο όρος «Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας» αντί του ισχύοντος «Μικρασιατική Καταστροφή». Αναρωτιέται κανείς τι άλλαξε στην προσέγγιση του ελληνικού κράτους έναντι μιας από τις μεγαλύτερες εθνικές περιπέτειες για να υιοθετηθεί αίφνης η συγκεκριμένη διατύπωση. Εκτός από τη συνήθη πρεμούρα ορισμένων που επιχειρούν να φανούν πατριωτικότεροι των πατριωτών στην ελληνική κοινή γνώμη, ποιος άλλος λόγος μπορεί να συντείνει στην ανάγκη της ιστορικής αναθεώρησης; Ξεχνάμε άραγε πόσες μικρές ήττες έχουμε υποστεί τα τελευταία χρόνια (από το Μακεδονικό ως τον Οτσαλάν) επειδή επιμένουμε να συντηρούμε μια υπερπατριωτική ρητορική για εσωτερική κατανάλωση;

Αποτέλεσμα της ίδιας ρητορικής είναι και το άλλο μικρό συμβάν που περνάει στα «ψιλά» της δημοσιότητας (και από τα κόμματα, ως χθες, μόνο οι Φιλελεύθεροι το είχαν επικρίνει). Πρόκειται για τη βαριά καταδίκη του αρχιτέκτονα Σωτήρη Μπλέτσα για «διασπορά ψευδών ειδήσεων» επειδή έκανε το... βαρύτατο ατόπημα να διανείμει φυλλάδιο του Ευρωπαϊκού Γραφείου για τις Λιγότερο Ομιλούμενες Γλώσσες (EBLUL), στο Πανελλήνιο Αντάμωμα των Βλάχων το 1995 στη Νάουσα. Τι υποστήριζε το επίδικο φυλλάδιο; Ότι, στην Ελλάδα, μιλιούνται και άλλες γλώσσες εκτός της ελληνικής, γεγονός που εξόργισε τον βουλευτή Σερρών της ΝΔ κ. Ευ. Χαϊτίδη ο οποίος προσέφυγε στο δικαστήριο. Και εκείνο, βάσει των άρθρων 191 και 192 του Ποινικού Κώδικα, απεφάνθη ότι στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας δεν ομιλείται άλλη γλώσσα πλην της ελληνικής! Και όποιος υποστηρίζει τα αντίθετα (μαζί του και η Ευρωπαϊκή Ένωση) αμφισβητεί ευθέως την εθνική συνοχή!

Μία λοιπόν και αδιαίρετος η εθνική ιδεολογία (μάλιστα επικυρούμενη διά δικαστικών αποφάσεων), μία (και αναθεωρούμενη επί το εθνικότερον) η εθνική Ιστορία. Κατά τα άλλα, καταδικάζουμε την Τουρκία για τη δική της εθνική εσωστρέφεια. Όπως η καμήλα, που βλέπει τις καμπούρες στην πλάτη των άλλων αλλά αδυνατεί να γυρίσει να δει τη δική της. Ιστορία μου, αμαρτία μου.